Kolejny tom z serii „Leksykon – historia, sztuka, ikonografia”, zawiera zbiór wyobrażeń w różnoraki sposób odwołujących się do świata muzyki i ukazuje związki, które zawsze istniały pomiędzy sztuką dźwięków a historią cywilizacji. Książka dzieli się na dwie części, z których pierwsza ma cztery rozdziały: pierwszy bada rolę muzyki w języku symboli przedstawiającym treści o charakterze filozoficznym i konceptualnym; drugi mówi o związkach muzyki z mitami klasycznymi; trzeci przedstawia główne tematy religijne, w których muzyka odegrała rolę zasadniczą, obrazując harmonię rajską i kakofonię piekielną; czwarty rozdział jest poświęcony wykonaniu muzyki. Druga cześć książki jest poświęcona ikonografii najważniejszych instrumentów należących do zachodniej tradycji muzycznej, od czasów greckich aż po współczesność.