Czasami tak się dziwnie zdarza,

że kiedy wszystko wkoło zaśnie

z głębin starego kałamarza

wychodzą cicho piękne baśnie.

Krążą jak wielkie ćmy tęczowe

nad snami zwykłych, szarych ludzi

i sny się stają kolorowe,

i blask uśpiony w nich się budzi.