Światowidz jest zbiorem opowieści z podróży. Eseje o Indiach, Nepalu i buddyzmie, katolickiej Hiszpanii, islamie, Australii i kulturze aborygenów, Chinach i taoizmie odzwierciedlają widzenie świata przez autorkę. W każdym szkicu obecna jest ona – Europejka, która odwiedzając inne kontynenty, przyglądając się innym kulturom i religiom, szuka jedności wbrew całemu bogactwu, obcości i różnorodności oglądanych światów. Hasło "Podróżuj, módl się i kochaj" streszcza pragnienie, by własna wrażliwość i wyobrażenia zmierzyły się z doświadczeniami podróży. Manuela Gretkowska przemierza świat, by ocalić przekonanie, że mimo wielości kultur człowiek zachował potrzebę sacrum i wewnętrznego ładu; że mimo różnic cywilizacyjnych, obyczajowych i religijnych istnieje jedność ludzkiego odczuwania.