Na zagubioną wysepkę w rejonie Antarktydy przybywa z roczną misją meteorolog - irlandzki bojownik, który pragnie uciec przed polityczną przeszłością. Jedynym jego towarzyszem ma być na wpół zdziczały, wrogo nastawiony latarnik. Nadchodzi noc i obaj mężczyźni muszą się jednak stać sprzymierzeńcami, jeśli chcą przeżyć. Z wody wyłaniają się bowiem wodne stwory, Citaucowie (to anagram od acuatic – wodny), przypuszczając okrutny atak. Rozpoczyna się walka na śmierć i życie. Tymczasem do latarni przedostaje się przedstawicielka krwiożerczego plemienia, Aneris. Nienawiść, strach i namiętność splatają się ze sobą w scenerii zimnej, nagiej atlantyckiej wyspy. Zacierają się granice między barbarzyństwem a cywilizacją, tracą wyrazistość utarte pojęcia obcości i bliskości, rozumu i pasji. Na nowo trzeba określić cechy, które przesądzają o ludzkiej kondycji i zrewidować swój sposób postrzegania rzeczywistości. Bogactwo tej powieści, trudnej do jednoznacznego zaklasyfikowania (mieści się ona gdzieś między fantasy a dziewiętnastowieczną literaturą przygodową), oszałamia. A z wrażenia chłodnego dotyku naprawdę trudno się otrząsnąć.

Albert Sánchez Pińol, urodzony w Barcelonie w 1965 roku, z wykształcenia antropolog, odbył wiele podróży, między innymi do Afryki, przygotowując pracę doktorska na temat Pigmejów. Opublikował książkę poświęconą ośmiu dyktatorom afrykańskim (Pallassos i monstres) oraz zbiór opowiadań (Les edats d’or). Międzynarodową sławę przyniosła mu powieść Chłodny dotyk – pierwsza z zapowiadanej trylogii - przetłumaczona dotąd na więcej języków obcych niż jakakolwiek inna współczesna powieść katalońska.