Opowiadania zebrane w tym tomie powstały nie po to, aby budzić namiętności czy prowokować dyskusje. Wychodzą naprzeciw tkwiącej w każdym człowieku ukrytej potrzebie nostalgii, stłumionej tęsknocie za przeszłym czasem, która często zamienia się w przekonanie, że to, co było – było piękne. Autor nie zamierza wyprowadzać czytelników z błędu. Sięga do tego, co dla nas najbardziej intymne, powołując do życia światy znane z pożółkłych fotografii albo opowieści dawno nieżyjących ludzi, światy, które naprawdę nigdy nie zamilkły. Mówi delikatnie i cicho, by nie słyszeli go recenzenci, felietoniści i profesorowie literatury, ale tak, żeby ktoś, kto otworzy tę książkę, mógł odbyć daleką podróż tam, dokąd zaprowadzić może tylko wyobraźnia.