Kobiety w Polsce wciąż jeszcze żyją w getcie mitów, stereotypów i z pozoru tylko niereformowalnych przyzwyczajeń. Dotyczą one duszy i ciała, uczuć do dziecka i do mężczyzny. Autorki konfrontują w formie dialogu różne punkty widzenia, dyskutują o kobietach w Polsce, o braku solidarności między kobietami, żywiąc nadzieję, że hasło "jak kobieta z kobietą" nie musi znaczyć jak "pies z kotem". Nie jest to książka feministyczna, która byłaby ciągiem dalszym wojny płci. Ta książka to zaproszenie do rozmowy.