Książka przedstawia, bliżej nieznany dotychczas polskiemu czytelnikowi, jeden z najciekawszych etapów normańskiej ekspansji w XI stuleciu - podbój południowej Italii, próbę opanowania bałkańskich posiadłości Cesarstwa Bizantyjskiego oraz utworzenie Księstwa Antiochii. Prawie stuletnie zmagania (1016-1108) obfitowały w bitwy, lecz na podstawie zachowanych źródeł dokładnie można odtworzyć przebieg tylko jednej z nich (pod Dyrrachium w 1081 roku). Na szczęście była to największa i najważniejsza z normańsko-bizantyjskich bitew, wpisująca się w długie dzieje konfliktu pomiędzy chrześcijańskim Wschodem i Zachodem. Wyznaczała ona zarówno apogeum potęgi wojowniczego księcia Apulii Roberta Guiscarda, jak i - pomimo klęski - początek odrodzenia bizantyjskiej mocarstwowości.