"W pewnym momencie rosyjskie działa umilkły. Słychać było tylko pojedyncze strzały z karabinów. Oznaczało to, że piechota ruszyła do ataku. Przeciwko niej skierowały ogień austriackie działa polowe. Piechota rosyjska, nie zważając na straty, parła do przodu. W armii rosyjskiej nie przykładało się wielkiej wagi do życia ludzkiego. Mimo początkowych niepowodzeń tyraliera szła za tyralierą, aby zdobyć pozycje austro-węgierskie." Bitwa pod Łuckiem, jedna z najważniejszych bitew I wojny światowej, rozegrała się na froncie wschodnim między wojskami rosyjskimi z jednej strony a siłami niemieckimi i austro-węgierskimi z drugiej. Główne walki, uwieńczone zdobyciem Łucka przez Rosjan, toczyły się w dniach 4-7 czerwca 1916 roku. W następnych tygodniach wojska rosyjskie próbowały rozszerzyć wyłom, natomiast przeciwnik zmierzał do jego likwidacji. Mimo przełamania linii, niezdecydowanie rosyjskich sztabowców pozwoliło Niemcom opanować chaos i ponownie zewrzeć szeregi, by kontynuować obronę. Stanisław Czerep przedstawił zmagania mocarstwowych armii, zmienne koleje wojennych losów. Charakteryzuje typy użytej wówczas broni i zastosowaną taktykę. Przedstawia, jak decyzje jednostek wpływały na wynik zmagań.