Ten dziennik jest autentyczny, chociaż jego autorka zostawia sobie otwartą furtkę, sugerując, że łączy prawdę z fikcją. Uderza prostota zapisu, bezpretensjonalność wrażliwej kobiety, która ma za sobą nieudane małżeństwo, wyrwała się nie bez trudu ze środowiska Świadków Jehowy, ma dorastającą córkę i jest lesbijką. Odmienna orientacja seksualna bywa problemem w dużym mieście, a co dopiero w małym miasteczku. Ta książka otwiera nam mało do tej pory znane światy; poznajemy sposób myślenia, czucia, przeżywania erotyki przez lesbijki, ich świat - jak to same określają - "branżowy"...