Inspiracją do napisania niniejszej książki stały się badania wokół autentycznego „Muzeum Dusz Czyśćcowych” znajdującego się w Rzymie. Muzeum mieści się w tajemniczej świątyni, z którą wiąże się historia niecodziennych znaków, wskazujących na pojawianie się w kościele dusz ludzi cierpiących i proszących o modlitwę. Przy świątyni zachowała się kolekcja materialnych śladów „odwiedzin” zmarłych z czyśćca, np. wypalony ślad ręki na książce. Autorka, analizując zachowane świadectwa niezwykłych zjawień, prowadzi ciekawe rozważanie nad istotą czyśćca i formami kontaktu ze zmarłymi. Zagadnienie umiejscawia także w kontekstach: kulturowym, naukowym, psychologicznym i teologicznym.