"Co sprawia, że student polonistyki z dnia na dzień staje się nosiwodą, zdolni absolwenci szkół artystycznych fotografują wędliny, psycholog szuka pomocy u psychiatry, a mieszkańcy warszawskiej Pragi wbrew swojej woli zarastają brudem? Dla mnie absurdalna rzeczywistość to nieustające źródło radości, która szybko zamienia się w obłęd; popsute, porywające nas ze sobą, szaleńczo wirujące diabelskie koło, które nie może się zatrzymać".

Katarzyna Sowula

"Fototerapia" to – w dużej mierze – opowieść o postrzeganiu. Z tych samych elementów rzeczywistości bohaterowie tworzą zupełnie różne światy. Akcja rozgywa się współcześnie, głównie na warszawskie Pradze, z jej specyficzną achitekturą, mieszkańcami i atmosferą.

Fotografie wykorzystywane w książce pochodzą z dwóch odrębnych cykli: "W płynięciu nie ustając" (2000) i "Śniąc" (2003) i stanowią swobodne dopełnienie akcji.

"'Fototerapia' łączy w sobie inteligencję, wyobraźnię i komizm, w dobrych w dodatku proporcjach. Połączenie takie w literaturze jest rzadkie, w debiutach w gruncie rzeczy nieobecne".

Jerzy Pilch