Nowy zbiór eseistyki Henryka Grynberga, na który składają się następujące teksty:

- Historia polsko–żydowska

- Polska ekskluzywna

- Trójkąt polsko–żydowsko–ukraiński

- Dziedzictwo duchowe

- Przymieszka krwi

- Żyd, który udawał Polaka, który udawał Żyda

- My, Żydzi z Dobrego

- Obowiązek

- Palestyna, Palestyna...

- Winię Europę

- Nad pięknym, modrym Wannsee

- Imperatyw człowieczeństwa

OD AUTORA

Większość niniejszego monologu była w tej lub innej formie publikowana w "Res Publice Nowej" i na jej stronie internetowej, gdzie wywoływała ożywioną dyskusję. Esej zatytułowany "Obowiązek" ukazał się pierwotnie w Odrze, a "Przymieszka krwi" i "Dziedzictwo duchowe" wyrosły z recenzji zamieszczonych dosyć dawno w tygodniku "Wprost" i "Gazecie Wyborczej". Najstarszy jest "Żyd, który udawał Polaka, który udawał Żyda...", bo wywodzi się z artykułu drukowanego w 1991 w nowojorskim "Okay Ameryka" i późniejszej dyskusji w chicagowskim "To Be".

Henryk Grynberg w "Monologu polsko-żydowskim" po raz kolejny podejmuje problem Holokaustu. Zbiór eseistyki, na który składają się teksty pochodzące z różnych lat, sięga do współczesnych dziejów totalitaryzmu, jego korzeni i potwornych skutków, takich jak Szoa, i analizuje wydarzenia, które odcisnęły swe piętno na całym XX wieku. Po tragedii 11 września 2001 r. Autor z nowej perspektywy spogląda na współczesny świat polityki i kultury, na jego duchowy klimat, na polityczną hipokryzję i wybiórczą pamięć. W jednym z esejów mówi . o "rozkładzie moralnym poholokaustowej Europy", trwałym i ciągle widocznym, zamazującym obraz współczesności.

"Niektóre szkice są polemiczne, większość z nich drukowała prasa, głównie "Res Publica Nowa". Część wynikła z konkretnego sporu, inne bywają ogólniejsze. Jedne zmagają się z historią, ale są też takie, które dotyczą współczesności i od szczegółu wychodzą do ogółu".

Marek Radziwon, "Gazeta Wyborcza"