Dzień z życia magistranta polonistyki i początkującego dziennikarza prowincjonalnej gazety. Bohater płynie przez miałkie wydarzenia, które go donikąd nie prowadzą: śniadanie, podróż do pracy, wyjście po mleko, awantura w sklepie, spotkanie promotorki, seks w mieszkaniu Anety. W drugiej części powieści początkowy realizm nieoczekiwanie przeistacza się w hiperrealizm, a nieposkromiona wyobraźnia narratora w fantazyjny sposób bierze odwet na prowincjonalnym polskim piekiełku.

Na wskroś współczesna, dynamiczna, dowcipna, ironiczna, proza, operująca groteską i sarkazmem, zaskakująca i pomysłowa, znakomicie opisująca paradoksy współczesnej polskiej rzeczywistości i polskiej historii.

"Niehalo traktuje o tym, co się dzieje, kiedy człowiek odkleja się od rzeczywistości, a rzeczywistość odkleja się od zdrowego rozsądku".

Ignacy Karpowicz

"Niehalo zaskoczyło mnie. Zapowiadało się na kolejną nazbyt realistyczną książkę o absolwentach, którzy nie mogą znaleźć sobie miejsca na okrutnym rynku pracy, tymczasem Karpowicz mocno rozkręcił potencjometr z napisem "wyobraźnia". Granica między rzeczywistością a wizją rozpływa się. Zarazem, w odróżnieniu od większości swoich rówieśników, autor 'Niehalo' konfrontuje swojego bohatera z tradycją historyczną. Miałem wrażenie, że narodził się następca Konwickiego".

Paweł Dunin-Wąsowicz

"Redaktorzy serii Linie Krajowe mają szczęśliwą rękę do debiutantów, którzy machają piórem jak starzy wyjadacze. W zeszłym miesiącu na scenę literacką wprowadzili świetnego stylistę Michała Sufina, teraz pojawia się kolejny olśniewająco sprawny debiutant Ignacy Karpowicz".

Dariusz Nowacki (Gazeta Wyborcza)