Wstrząsające świadectwo o Srebrenicy.

W maju 1992 roku tysiące zdesperowanych uchodźców ze wschodniej Bośni, uciekając przed serbskimi wojskami, schroniło się w małym miasteczku Srebrenicy. Oznaczało to jednak dla nich trwającą trzy lata śmiertelną pułapkę. Cierpieli głód, choroby, agonię uczuć. Aż wreszcie, w lipcu 1995 roku, bośniaccy Serbowie dokonali bestialskiego mordu na ponad siedmiu tysiącach z nich.

Emir Suljagić – jako jeden z niewielu – przeżył. Jego książka to przejmująca opowieść o przetrwaniu.

"Wystarczyło dać świadectwo, lecz Suljagić robi to z talentem znakomitego pisarza."

"The Observer"

"Poruszające wyznanie ocalałego, opublikowane dla upamiętnienia dziesiątej rocznicy masakry w Srebrenicy"

"Bookseller"

"To nie jest książka o wojnie. To jest, pisana rozpaczą, książka o tym, co wojna zrobiła. Suljagić uczył się dziennikarstwa na śmierci bliskich. Pisze o cierpieniu, odwadze, lecz także i moralnej degrengoladzie mieszkańców oblężonej Srebrenicy. O tym, jak uczyli się przetrwania. I o tym, jak w końcu zostali zdradzeni przez żołnierzy ONZ, którzy mieli ich chronić. Ta zdrada obciążą i nasze sumienia. Tę książkę trzeba przeczytać."

Konstanty Gebert