Sześć lirycznych opowieści zawartych w tej książce mówi nie tylko o świecie wewnętrznym autora, który we właściwy sobie poetycki sposób pisze o okrutnej i niekiedy zabawnej rzeczywistości Ukrainy okresu postradzieckiego. Oprócz błyskotliwego opisu osobliwości małego biznesu i szarej strefy, znajdziemy tu diagnozę mentalnego i politycznego stanu państwa i społeczeństwa, rozważania na temat związków zawodowych i stosunków międzynarodowych, nieprawdopodobną historię klubu dla gejów i prywatnego krematorium w Charkowie, opowieść o nacjonalizmie i miłości oraz wiele więcej. Wszystko napisane z przejmującą sympatią i zrozumieniem bohaterów, którzy próbują poradzić sobie w niepewnych uczuciowych i ekonomicznych warunkach, a dodatkowo okraszone filozoficzną refleksją we właściwym dla Serhija Żadana buntowniczym i nieco sentymentalnym stylu. Jak zauważa Jurij Andruchowycz, "No tak – znowu napisał najlepszą swoją książkę".