Znakomita pozycja dla miłośników niezwykłych, architektonicznych świadków przeszłości, napisana przez znawcę tematu – inżyniera wojskowego i badacza fortyfikacji. Opisuje dzieje pierwszej twierdzy zbudowanej siłami polskimi pod kierownictwem inżynierów wojskowych, w 1806 r., na podstawie decyzji cesarza Napoleona. Przedstawia jej rozwój, rekonstrukcje i rozbudowę oraz obronę w latach 1813, 1831, 1915 i 1939. Amatorom wycieczek historycznych z pewnością przypadną do gustu opisy współczesnych aspektów krajoznawczych i walorów turystycznych twierdzy Modlin. W opracowaniu zamieszczono praktyczne słowniczki: biograficzny i podstawowych terminów fortyfikacyjnych. Całość jest bogato ilustrowana rysunkami i zdjęciami poszczególnych fragmentów twierdzy, a także jej planami z najciekawszych okresów istnienia budowli. Modlin, na prawym brzegu Narwi, składa się z czterech frontów bastionowych z lunetami oddzielonymi przed każdym frontem i z szyi nieforemnej, zastosowanej do gruntu. Przed tym głównym obwodem są trzy wielkie korony: modlińska na prawym skrzydle, utracka na lewym od Zakroczymia, i środkowa, które razem wzięte tworzą wielki oszańcowany obóz. Lewy brzeg Narwi obwarowany szańcem przedmostowym w kształcie rogala z małym półksiężycem na środku. Na lewym brzegu Wisły przedmoście od strony Kazunia, które składa się ze schronu, dwóch blokhauzów i trzech lunet oddzielnych, z kurtynami w środku. (K. Kołaczkowski, Wspomnienia Jenerała, Kraków 1897 r., Księga V, s. 131)