Pierwsza w Polsce biografia feldmarszałka Ferdinanda Schörnera, szefa narodowosocjalistycznego kierownictwa w sztabie niemieckich wojsk lądowych. Zasłużony w I wojnie światowej, w 1919 r. wstąpił on do Reichswehry w stopniu podpułkownika. Po wybuchu II wojny światowej, kiedy to objął dowództwo dywizji górskiej, awansował; w 1941 r. uczestniczył w stopniu generała majora w kampanii greckiej, zaś w latach 1942 i 1943 dowodził korpusem armii pancernej na froncie wschodnim. Z nazizmem sympatyzował od początku jego istnienia; w lutym 1944 został awansowany do stopnia generała pułkownika i mianowany naczelnym dowódcą Grupy Armii Południe, walczącej na Ukrainie, a następnie naczelnym dowódcą Grupy Armii Północ na froncie wschodnim.