"27 maja generał Buckner polecił dowódcom korpusów przeprowadzić natarcie w celu zdezorganizowania oporu przeciwnika i uniemożliwienia mu wycofania się na drugą linię obrony. W dalszym ciągu jednak zabagniony teren i niedostatki w zaopatrzeniu, szczególnie w 1. dywizji piechoty morskiej oraz 77 i 96 dywizji piechoty, działających w centrum Okinawy, wykluczały możliwość podjęcia natarcia całą armią. Ulewny deszcz i rozległe błota sprzyjały fanatycznej obronie japońskiej. Natarcie zostało zahamowane, żołnierze amerykańscy przez dziesięć dni tkwili w tym samym miejscu, brodząc w błocie." Książka opowiada o największej operacji zaczepnej na Pacyfiku podczas II wojny światowej. Jej celem było zdobycie Okinawy, głównej wyspy w archipelagu Riukiu, która miała ważne znaczenie strategiczne z uwagi na położenie względem Wysp Japońskich, Chin, Filipin i Wietnamu.