Autor potraktował wojnę trojańską ją jak wydarzenie czysto polityczne i militarne. Odrzucił całą warstwę mitologiczną, z pola bitwy usunął bogów i boginie. Nakreślił dzieje tej wojny opierając się nie tylko na "Iliadzie" oraz innych tekstach starożytnych: odtworzył przede wszystkim jej rzeczywiste tło oraz scenerię. Wykorzystał do tego zarówno rezultaty XIX-wiecznych i współczesnych badań archeologicznych, jak i źródła pisane dotyczące basenu Morza Egejskiego i Anatolii w XII w. p.n.e. pokusił się o próbę ustalenia, czym ta wojna w istocie była: fragmentem wielkiej operacji militarnej czy też małą awanturą lokalną. Obie wersje można w równym stopniu udowodnić, lecz w obu wypadkach chodziło o sprawy konkretne i prozaiczne - o ziemię, władzę i łupy. Zwycięzcy rychło zresztą padli ofiarą innych, nowych najeźdźców, co według R. Castledena świadczy o tym, że każda wojna niesie cierpienie i śmierć - nie tylko dla pokonanych...