Mamelucy byli kastą wojowników, która powstała w VIII wieku, a potem zdobyła władzę i ustanowiła własny sułtanat e Egipcie i Syrii, tworząc tam swoistą dynastię oraz sprawując władzę w latach 1250-1517. Byli oni w istocie niewolnikami - kupowanymi w bardzo młodym wieku, szkolonymi na twardych i sorawnych żołnierzy i "wyzwalanymi" przez swoich panów oraz patronów, w których służbie pozostawali aż do śmierci. Książka przedstawia dzieje mameluków walczących w obronie islamu z krzyżowcami, najeźdźcami mongolskimi i tureckimi Osmanami. Ci ostatni przyczynili się z czasem do ich upadku... Autor opisuje nie tylko słynne mameluckie bitwy i kampanie wojenne, ale także życie codzienne mameluków, które upływało w kosztach, na placach ćwiczeń i na polu walki. Państwo zwycięskich mameluków stopniowo zniszczyła korupcja i walki wewnętrzne, zniknęła ich słynna dyscyplina i zapał bojowy. Ich heroiczne, lecz i tragiczne dzieje kończy zdradziecka w cytadeli kairskiej w 1811 r. Tłem losów tych żołnierzy-niewolników są dzieje wschodniej części Śródziemnomorza oraz środkowego Wschodu.