Kiedy Rzym był małym państewkiem, jego obywatele, według autorów starożytnych, stanowili wzór wszelkich cnót, a państwo gwarantowało swobody obywatelskie. Gdy jednak w wyniku zaborczych wojen terytorium rzymskie znacznie się rozrosło i zaczęły napływać bogactwa, w społeczeństwie zapanowała chciwość, korupcja, łamanie prawa, demoralizacja i upadek ideałów. W obronie interesów poszczególnych grup powstawały stronnictwa polityczne, które zaczęły ze sobą walczyć. W stronnictwach zdobywały władzę jednostki, które nakłaniały obywateli do przeniesienia sporu na ulice. Innym powodem wojen była rzeczywista lub pozorna obrona przed tyranią czy zwyrodnieniami władzy, a od IV wieku także religii. Książka jest próbą przybliżenia najważniejszych kampanii wojen rozgrywających się w trakcie bratobójczych walk toczonych przez Rzymian - od końca Republiki Rzymskiej, czyli I wieku p.n.e., do podziału Cesarstwa Rzymskiego w 395 r.