Znakomita książka z dowcipnymi i bezpretensjonalnymi wierszami odwołującymi się do dziecięcych zabaw i rymowanek, które bawią zaskakującymi skojarzeniami, a jednocześnie uczą wrażliwości na potrzeby innych ludzi oraz pokazują zasady dobrego wychowania.

Ech...! Nie lubię słuchać o tym,

że z kulturą mam kłopoty!

Gdy ktoś gdera, sarka, truje,

to na plecach ciarki czuję,

kiedy nudzi, ględzi, zrzędzi,

mam ochotę w dal popędzić!

Ale czasem, przyznam szczerze

- w szkole, w domu, na spacerze -

widzę, że mi czegoś brak...

Nie znam zasad! Coż... to fakt!

Może  słuchałbym (od biedy...),

gdyby ktoś mi zechciał kiedyś

opowiedzieć o bon tonie,

ale wreszcie - w lekkim tonie!