W polskiej tradycji literackiej, jeśli mowa o szermierce, nie ma wielu skojarzeń z kobietami. Baśka Wołodyjowska? To zupełnie nie pasuje do Sylwii Gruchały. Szabelka nie floret, a i konteks całkiem inny. Sylwia nigdy bowiem nie mówiła, że wzorowała się na kimkolwiek z historii czy literatury, podejmując sportowy trening szermierczy. Tym bardziej że do szemierki trafiła przypadkiem i wbrew własnym pragnieniom. Inne miała wizje dorosłego życia gdy ją zaprowadzono do szkoły o sportowym profilu. Tam tylko pozornie był wybór: lekka atletyka lub szermierka. W ważnym dla Sylwki momencie lekką atletykę w szkole zlikwidowano, skutkiem czego... mamy dziś piękną i waleczną damę w polskim florecie.

    Autor książki jest dziennikarzem od ćwierćwiecza związanym ze sportem szermierczym, zwykle towarzyszącym polskim reprezentacjom na największych światowych imprezach.