Opowieść o kabarecie "Pod Egidą" i jego twórcy, Janie Pietrzaku.

"Robię kabaret z troski. Dla pieniędzy nie można robić kabaretu, nie są dziś takie wielkie. Dla zabawy? Zacznie w końcu nudzić. Robię kabaret, bo mam miłosny stosunek do mojego kraju, do jego tradycji, historii, tego narodu i wszystkiego, co się w Polsce dzieje. Inaczej trudno byłoby mi wciąż żartować i kpić."

Jan Pietrzak

"Kabaret "Pod Egidą" był znakomity. Przechodziły w nim tak jadowite, antysocjalistyczne teksty, że jego istnienie było zjawiskiem niezrozumiałym."

Janusz Głowacki, pisarz

"Jak każde dobre dzieło sztuki, kabaret Jana Pietrzaka nie daje się rozłożyć na części składowe - tekst, nastrój, aktorstwo, muzykę, światło - czy co tam jeszcze. Tak dzieje się zawsze, kiedy twórca potrafi połączyć talent z charakterem, kiedy głowa, rzemiosło i serce współpracują harmonijnie. (...) Nie udało mi się dotychczas spotkać kabaretu, w którym jak tutaj, stare słowa (...), stare, poniżane tyle lat słowa - ojczyzna, godność ludzka, sprawiedliwość brzmią prosto, czysto, niedwuznacznie. Mężny i wzruszający, komiczny i prawdziwy - Pan Pietrzak.

Bardzo nam potrzebny."

Zbigniew Herbert, poeta, 1981 rok