Notatki z lektur i życia to, podobnie jak wydane wcześniej Miesiące, przykład charakterystycznej dla twórczości Kazimierza Brandysa narracji z pogranicza dziennika i eseju. Drobne, bardzo osobiste refleksje i spostrzeżenia – choćby te dotyczące własnej starości – przeplata z rozważaniami ogólniejszymi, głównie nad kwestiami kultury i polityki. Swoboda formy łączy się tu z ogromną dyscypliną i precyzją myśli, rozmaitość tematów (od powieści Kena Folleta do kwestii antysemityzmu w Polsce) ze spokojnym namysłem nad rzeczywistością, intymność wspomnień z niegasnącym zaangażowaniem w sprawy aktualne. Uwagi na temat lektur – od Houellbecqua, przez Chwina aż po Simenona, rozmowy z przyjaciółmi – polskimi pisarzami, reżyserami, artystami, zapiski z życia w Paryżu i Warszawie składają się na obraz codzienności jednego z przedstawicieli polskiej inteligencji ubiegłego wieku. Znam wielu ludzi, którzy mimo świetnych zapowiedzi, niczym pełnotłuste i dobrze nastawione mleko zwarzyli się lub nie zsiedli. Zastanawiam się, dlaczego. Myślę, że przyczyną jest niezdolność do wewnętrznej koncentracji na swoim powołaniu. To wymaga wysiłku. Kazimierz Brandys