Imperializm się skończył, nadszedł czas imperium – twierdzą autorzy współczesnego manifestu komunistycznego – i nie są nim, jak często i pochopnie sądzimy, Stany Zjednoczone. Imperium to nowy, ekspansywny, globalny ład o strukturze sieci, pozbawiony centrum władzy i niezależny od terytorialnych granic, manifestujący się w procesach ekonomicznych, kulturowych i politycznych nazywanych często globalizacją. System, w którym maksymalnej intensywności nabierają zjawiska opisywane jeszcze przez Marksa i który pojęciom wyzysku, alienacji czy proletariatu nadaje nowy sens. Michael Hardt i Antonio Negri formułują swoją teorię opierając się na wnikliwej analizie ponowoczesnego kapitalizmu i procesów historycznych, których jest on – konsekwencją. Sięgają aż do Rzymu, pierwszego imperium, by pokazać, jak konstytuował się współczesny porządek polityczny świata i jak kształtowały się pojęcia suwerenności, hegemonii, kontroli i władzy. Opisują narodziny i upowszechnienie się społeczeństwa kontroli, proces emancypacji Trzeciego Świata i metamorfozę imperializmu, który w czasach postkolonialnych i posowieckich zmienił się w imperium. W swym dziele autorzy twórczo łączą klasyczny marksizm z najnowszymi osiągnięciami filozofii politycznej. Autorzy znaleźli się na liście najważniejszych intelektualistów współczesności opublikowanej przez „New Statesman”.