Jest to książka o nastroju chylącej się ku upadkowi monarchii austro-węgierskiej i o sztuce rozkwitającej w tym jesiennym świecie: o modernizmie i secesji przełomu wieków oraz ekspresjonizmie w latach przed pierwszą wojną światową. Temu, co dla tej twórczości wspólne, nadaje autorka – najtrafniejsze jej zdaniem dla fin de siecle'u – określenie "treści apokaliptyczne". Ewa Kuryluk omawia je w twórczości Arthura Schnitzlera, Hugona von Hofmannsthala, Gustawa Klimta, Georga Trakla i Egona Schielego. Tom zamykają nowe eseje o Wiedniu czasu Hitlera i austriackich akcjonistach. Wiedeńska Apokalipsa, wydana po raz pierwszy przed ćwierćwieczem, stała się wydarzeniem intelektualnym.