Wiersze z tego tomu poświęcone są doświadczeniom związanym z narodzinami dzieci - radości, fascynacji, potrzebie przekazywania wiedzy, a także lękom i obawom o przyszłość. Tomik ten ukazuje charakterystyczne dla poezji Klejnockiego, również pisarza, eseisty i krytyka literackiego, połączenie prostoty codziennego języka z aluzjami do szerokiego zasobu kultury, także tej współczesnej.