Tak jak w malarstwie i w rysunku tak i w Jego wierszach można wyróżnić nurt religijno-filozoficzny, tematy związane z aktualnymi wydarzeniami, ludźmi, którzy swym życiem wycisnęli swój ślad na rzeczywistości oraz z przestrzenią.

Najdawniejszy jest temat religijny, bardzo żarliwy i autentyczny, pełny tęsknoty za sacrum, spotęgowany przez piękno krajobrazu, pasujący się z trudną człowieczą drogą do Wszechmocnego. Poeta modli się swoją codziennością „zmęczonymi psalmami”, bezbarwną ciszą wszystkim, co błahe i ulotne, czasem zaskakuje niespodziewaną metaforą. Wszystko potrafi przetworzyć w dziękczynienie, całe swoje istnienie, nawet zaskakującą prozę życia: „dym z papierosa układający się w kółka”, „bolące nogi”, a nade wszystko „ciężar milczenia pomiędzy słowami” (…).”

 Maciej Bieniasz – Poeta (K. Heska-Kwaśniewicz)