Pierwsza wydana w języku polskim powieść Zygmunta Krzyżanowskiego (1887-1950), polskiego literata, tłumacza i filozofa piszącego po rosyjsku, od 1922 roku przebywającego na emigracji w Moskwie. Krzyżanowski przywołuje w swej powieści postać literacką – Barona Münchhausena – niegdyś żołnierza i poszukiwacza przygód, a następnie podróżnika i komentatora. W swych niezwykłych opowieściach ukazuje on groteskowy obraz Europy, przez którą przetoczyła się właśnie pierwsza wojna światowa. W końcu dociera też do porewolucyjnej Moskwy…

Zaskakujące obserwacje, opisy iskrzące sardonicznym poczuciem humoru, nieprzewidywalne zwroty akcji, przewrotny i zaskakujący finał. Ciekawe, że ten – formalnie i literacko bez skazy – utwór prozatorski nadal jest znakomitym materiałem filmowym i przemawia obrazami, świadczącymi o finezji skojarzeń i rzadko spotykanej wyobraźni autora. Czy – tylko wyobraźni?