Biblijne psalmy to przede wszystkim fenomen religijny, zapis starotestamentowej wiary Izraela we wszystkich jej aspektach: odnaleźć tu można zarówno pewność i zaufanie Bogu, jak i stawiane Mu pytania i skargę, a nawet skierowany ku Bogu wyrzut, niekiedy wręcz oskarżenie. Psalmy to także fenomen kulturowy, świadectwo tożsamości narodu żydowskiego, potwierdzenie wspólnotowej więzi, łączącej wszystkich jej uczestników. Tym, co w psalmach jest chyba najbardziej aktualne, najbliższe człowiekowi współczesnemu, to egzystencjalny dramat jednostki, wciąż ponawiane pytania o sens życia, sens cierpienia, sens obecności zła w świecie i w naturze ludzkiej. Znakomity przekład psalmów, dokonany przez Czesława Miłosza, to klasyczna już pozycja literatury polskiej.