44 sonety brynowskie są wspaniałym zwieńczeniem twórczości śląskiego poety. Dojrzałe, przemyślane, wycyzelowane w każdym najdrobniejszym szczególe są tyleż osobiste co uniwersalne. Wynika to ze strategii pisarskiej poety, z jego dbałości o słowo, o rytm i rym, z wrażliwości na dźwiękową stronę wiersza. Jego znakomity warsztat pisarski kształtował się od wczesnej młodości, szczególnie w trakcie studiów polonistycznych u Kazimierza Wyki.

(ze wstępu)

Tomik jest ilustowany obrazami Jerzego Dudy-Gracza

„Rzadko się zdarza tonacja tak dramatyczna i jednocześnie pełna ludzkiego ciepła w poezji współczesnej”.              

JAN PIESZCZACHOWICZ

„Poetyckie rzemiosło Tadeusza Kijonki jest (…) najwyższej próby. Pomysł, wykonanie, brzmienie, konsekwencja – wszystko świetne”.

MARIAN GRZEŚCZAK

„Bardzo konsekwentna, organiczna, samorodna wizja poetycka, bardzo sugestywny rodzaj poetyckiej realizacji”.

KRZYSZTOF MĘTRAK

„(…) Poezja Tadeusza Kijonki jest rozpoznawalna od razu i ustawia się na jednym z najwyższych miejsc współczesnej poezji polskiej”.

MARIAN KISIEL