Potocznie socjotechnika jest kojarzona z technikami wywierania wpływu, pozyskiwania informacji, zmiany postaw innych ludzi. Razem z terminem inzynieria społeczna tworzą tandem dwóch zdyskredytowanych pojęć w obrębie współczesnej humanistyki i nauk społecznych. Tymczasem społeczne studia nad nauką i technologią (STS) sugerują inne rozumienie praktyk inżynieryjnych. Inzynierię społeczną można pojmować budowanie sztucznych, stabilnych i reprodukowalnych układów społecznych. Próby budowania tego typu układów są istotne nie tylko z uwagi na praktyczną skuteczność nauk społecznych: budując „maszyny społeczne” mamy szansę lepiej zrozumieć materię, z którą mamy do czynienia. Dotyczas socjotechnika była traktowana jako odległy punkt dojścia poznania naukowego. Praca Maszyny społeczne pokazuje, dlaczego warto rozważyć ją jako możliwy punkt wyjścia dla badań.