Był pięknym olbrzymem: miał 160 metrów długości, prawie 22 szerokości,

siedem pokładów, kabiny, jadalnie, sale dansingowe, wielką salę balową,

czytelnię, trzy bary, basen, a nawet salę gimnastyczną z elektrycznym koniem

i wielbłądem. Dekorowali go najwybitniejsi artyści, a pływali na nim

– balując, romansując i wywołując skandale – pisarze, politycy, szpiedzy,

milionerzy i malarze. Służył pod polską banderą 36 lat. Długo – statki żyją

znacznie krócej, ale „Batory” był wyjątkowy.

„Lucky Ship”, szczęśliwy statek – tak go nazywano. Bo kiedy w czasie wojny

pływał w konwojach, torpedy się go nie imały. A może i trochę dlatego,

że dowodził nim długo kapitan, o którym mówiono, że jeśli kiedyś zupełnie

wytrzeźwieje, statek czeka pewna katastrofa. Również dzięki niemu

„Batory” stał się jedną z największych legend pięknej, bezpowrotnie

minionej epoki transatlantyków.

O autorce: 

Bożena Aksamit – dziennikarka „Gazety Wyborczej”, absolwentka oceanografii

na Uniwersytecie Gdańskim. Zanim została dziennikarką, tworzyła m.in. morskie

prognozy pogody w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Gdyni,

była też grafikiem komputerowym.