Kolejny tomik wierszy z cyklu Wspomnienia Jerzego Mościckiego to kontynuacja emocjonujących utworów poświęconych ukochanej Krysi – zmarłej żonie Autora, ale też refleksja nad otaczającym światem. Jerzy Mościcki zawarł w wierszach całą paletę uczuć – od radości, miłości, nadziei, po smutek, złość, rozczarowanie czy tęsknotę.

Pozbieram wspomnienia

zawiążę w supełek

by nie zapomnieć tego w przyszłości

tę cząstkę Ciebie schowam głęboko

by nikt mi nie skradł

skarbów tajemnych

diamentów oddania

brylantów miłości

szmaragdów

zebranych we wspólnym cierpieniu

schowam i skryję

dług nimi spłacę

zaciągnięty od życia

za nasze szczęście choć krótkotrwałe

za naszą miłość

której już nie będzie

za chwile rozkoszy

za noce szalone

za cud natury w połowie mi dany

a resztę zachowam

bym mógł jeszcze pożyć

ze wspomnieniami które mi zostały