To, co z ludzkiego punktu widzenia jest niewidoczne, z perspektywy raju może być wielkie.

Tylko kot w butach stawia siedmiomilowe kroki. Bo tak właśnie sprawy mają się w bajkach. Jednak nam ludziom w szarym życiu najbardziej pomaga stawianie małych kroków. Codziennie, wytrwale i pewnie. Do nieba też niewiele osób wskakuje z rozpędu. Większość wspina się powoli, stąpając po niewidocznych stopniach, które budują nawet najmniejsze okruchy dobra.

Kolejny zbiór opowiadań Eduarda Martina zachęca do tego, by w każdej chwili życia dostrzegać iskrę wieczności, bo czyż nie jest to najlepsza recepta na zwycięstwo?