W ostatnim czasie intensywnie rozwija się w Polsce kult św. Rity z Cascii, nazywanej świętą od spraw niemożliwych i po ludzku beznadziejnych. Żyła na przełomie XIV i XV wieku we Włoszech, ale podbija serca przykładem swego życia oraz niezwykłym wstawiennictwem u Boga również dzisiaj, w wielu miejscach na świecie. Jest wzorem chrześcijańskiej postawy jako dziewczyna, żona, matka, wdowa, siostra zakonna i mistyczka. Zdumiewa heroizmem swej miłości do Ukrzyżowanego, cierpliwością, duchem przebaczenia i pojednania. Papież Leon XII nazwał ją „drogocenną perłą Umbrii”, a Jan Paweł II podziwiał siłę jej wiary i męstwo w dźwiganiu krzyża. Rita jest patronką rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji, opiekunką osób samotnych, zdesperowanych i będących w rozpaczliwym położeniu, chorych i strapionych, dziewcząt i kobiet, a także małżeństw, które nie mogą mieć dzieci.

Gdy posługiwałem w Cascii – wspomina ks. Zbigniew Sobolewski – widziałem setki tysięcy osób przybywających do jej grobu. Byli to ludzie dotknięci wielkim cierpieniem i często bardzo nieszczęśliwi, obolali życiowo z powodu złej sytuacji w rodzinie, bólu zadawanego przez bliskich, nierzadko przez współmałżonka czy przez dzieci. Ludzie dotknięci samotnością, ale także przygnieceni chorobami, m.in. nowotworowymi i wieloma innymi troskami. Tam zobaczyłem, jak św. Rita jest im bliska, jak ludzie cierpiący z różnych powodów bardzo się z nią utożsamiają, bo kto zapozna się z historią jej życia, odnajduje w niej siebie – opowiada ks. Sobolewski.