Co można robić, gdy wybrało się małe miasteczko zamiast kariery w korpo?

Można pomagać „wykluczonym” i pisać granty zamiast wierszy (Wera).

Można być nauczycielem, który chce słuchać swoich uczniów (Olkowy).

Można pisać w lokalnych mediach teksty o przekrętach, choć klikają się słabiej niż horoskopy (Baśka).

Przyjaciele, którzy mają odwagę robić rzeczy ważne i na przekór.

Tylko kim okażą się w momencie próby, gdy rzeczywistość postanowi sprawdzić ich idealizm?

I czy pozornie lekki bagaż wczesnej dorosłości nie zacznie im ciążyć?

***

Anna Cieplak po raz kolejny udowadnia, że ma świetne ucho i oko na otaczającą rzeczywistość. Jak nikt inny portretuje początkujących dorosłych z czułością i wyrozumiałością dla ich niedoskonałości, frustracji i marzeń. Wie, o czym pisze.

"Chciałbym, by „Lekki bagaż” przeczytali politycy, urzędnicy, wszyscy ci, którzy na co dzień – choćby pośrednio – decydują o otaczającej nas rzeczywistości. Przetarliby wówczas oczy ze zdumienia, doznali wstrząsu i – w co wierzę – zrozumieli, którymi tematami i problemami obywateli naprawdę powinni się zająć. Bo mam przekonanie graniczące z pewnością, że dzisiejszą Polskę Anna Cieplak zna zdecydowanie lepiej od nich." /Michał Nogaś/

"Choć współczesnym trzydziestokilkulatkom żyje się nieporównywalnie łatwiej niż ich przedwojennym rówieśnikom, to ich pierwsze kroki w dorosłość mogą być równie trudne. „Lekki bagaż” opowiada o tym, jak wygląda życie tych, którzy chcą pomagać, i tych, którzy na tę pomoc czekają. Gdzie leży granica ingerencji w ich życie? Czy jedni i drudzy nie zamienią się z czasem rolami?" /Zespół Hańba/