Jest rok 1957. Po odsiedzeniu wyroku Helge wiedzie w Bjørnstad

spokojne życie u boku Ingjerd. Całą swoją uwagę poświęca wnukom.

Coraz częściej wspomina też o wyjeździe do Czechosłowacji

i odnalezieniu Hjørdis. Bardzo chce zabrać ze sobą w podróż Jürgena,

żeby chłopiec mógł po wielu latach wreszcie spotkać się z matką.

Tymczasem jego jedyna córka od 11 lat mieszka w zapomnianej przez

wszystkich wsi za żelazną kurtyną. Pewnego dnia zaskoczona kobieta

widzi, jak z samochodu zatrzymującego się przed jej domem wysiada

starszy mężczyzna. Z okrzykiem wzruszenia wpada w ramionach ojca.